قاسم جعفري
قصّه گوئيها
خدابخش جعفري

سلام، پس از تقديم سلام، اميدوارم در صحت و سلامتي جَيّد باشيد و خدا را سپاس، بر بذل نعماتش. اگر خوبي را، در صحت روح ميداني روحمان به حول خدا رحماني است. اگر جسممان را جويائيد غصهها دارد، قصّه گوئيها:
كرم وجود خداي منّان
به دلم صدق و صفايي بخشيد
سوز و گدازي برداشت
بدلش روح رهايي بخشيد
ره خَيلٌ شمسٌ را بر بست
قِبلش نوح ونوائي بخشيد
سكران حالت منرا بگرفت
عوضش مقصد و غايي بخشيد
چهرۀ زشت تكبّر را برد
زينت عيش و نمائي بخشيد
راحت دار مجاز را بگرفت
بَدَلَش حور و رضايي بخشيد
جنت ارض و صفايش سلب كرد
جنّت حق و نهائي را بخشيد
عيشم از رنج و جدايي پر كرد
ايمن از غيض خدايي بخشيد
اميدوارم حالتان بسيار خوب و خرم بوده باشد و اگر از حال بنده و بقيه سفرا خواستاريد، سالم هستيم و به دعاگوئي وجود شريف نجوم پرتلؤلؤ و درخشان سماء اسلام، مشغوليم. فقط يك جمله، با شما برادر عزيز دارم، آيا با روحيه من آشنا نيستي؟. آيا صرف سلام رساندن كافيست؟، يا از خانواده كوچك و بزرگ باخبر شدن هم لازم است؟: ازدهار و شكوفايي شما را، خواهانم ولي ما را شكوفا كنيد. ميدانم چه فكر ميكنيد؛ خوب است ولي به شما نصيحت، كيّس باشيد. (21/9/64)