آيينه مهتاب / قاسم مرام
با تو شايد بتوان يك مژه بي تاب گريست
يك دو تصوير در آيينه مهتاب گريست
با تو شايد بتوان هم نفس دريا بود
جويباري شد و در غربت مرداب گريست
با تو شايد بتوان گفت كه در ظهر عطش
تشنگي را در آتش زده آب گريست
خم ابروي كه در منحني تيغ شكفت
كه بر آن سجده خونين شده محراب گريست
چشم خورشيد در اندوه پريشاني ياس
بر نتابيد و بر آن حادثه خوناب گريست
امشب آنقدر غزل در غم هجران گل كرد
تا كه تصوير تو در خاطره قاب گريست
بغض هر چند گلوگير ندامت باشد
با تو شايد بتوان يك مژه بي تاب گريست