خط پايان / ايرج قنبري
من چرا زير باران نرفتم
ماندم و با سواران نرفتم
در هجوم ملخ هاي وحشي
جبهه هاي مريوان نرفتم
راهي قصر شيرين نبودم
تنگه حاج عمران نرفتم
دل به تاريكي محض بستم
سوي خورشيد تابان نرفتم
تن سپردم به آرامشي گرم
زير سوز زمستان نرفتم
دست در دست رودي ندادم
پيشواز بهاران نرفتم
از چه رو يك شب از اين بيابان
بال در بال طوفان نرفتم
عشق وقتي كه آواز مي داد
مثل گل هاي خندان نرفتم
زير سقف تماشا نشستم
لحظه اي زير باران نرفتم
رختي از نور بر تن نكردم
مثل مردي به ميدان نرفتم
حق من نيست چيزي بگويم
من كه تا خط پايان نرفتم