ما را بدرقه كردند

زماني در دفتر پيگيري شوراي انقلاب مشغول كار بوديم كسي نامه اي به شورانوشته بود كه من قادر هستم تا از پودر تفاله هويج مقره برِ بسازم كه سيم هاي برِاز آن عايق عبور كنند.
قرار گذاشتيم و به منزل ايشان رفتيم و دستگاه موردنظر را كه درست كرده بودديديم كه با آن تفاله هاي هويج را تحت فشار خاص دستگاه پرسي كه ساخته بودتبديل به مقره مي كرد.
پس از بازديد طرحي نوشتم كه خوب است مركزي در اين باره تأسيس شود. ازدفتر آقاي بهشتي وقت ملاقات گرفتيم و اين طرح را با يكي از همراهان خدمت آقاي بهشتي برديم كه در مجلس فعلي شوراي اسلامي كه مقر شوراي انقلاب بودمستقر شده بود. ايشان تمام قامت جلوي ما كه همسن فرزندشان بوديم بلند شدندو پس از شنيدن طرح خيلي خوشحال شدند و گفتند اين طرح را بدهيد تا درشوراي انقلاب مطرح و تصويب كنيم تا به نتيجه برسد.
وقتي خواستيم اتاقشان را ترك كنيم مجدداً با احترام خاصي ما را تا دم در اتاِق كارشان بدرقه كردند و ما خيلي تحت تأثير تواضع و متانت و ادب و بزرگواريشان قرار گرفتيم و حقيقت اين است كه از اين نحوه احترام و ادب ايشان خجالت مي كشيديم . ايشان با فاصله كوتاهي اين طرح را به شوراي انقلاب بردند و تصويب كردند كه البته بعدها با نام مركز پژوهشهاي علمي و صنعتي با امضاي بني صدر ابلاغ شد.
علي صادقي