مژده اي دل كه دگر سوم شعبان آمد

مژده اي دل كه دگر سوم شعبان آمد
پيك شادي ز بر حضرت جانان آمد
مژده اي دل كه براي دل غمديده ما
هدهد خوش خبر از نزد سليمان آمد
خيز اي دل تو بياراي كنون بزم طرب
كه دگر موسم اندوه به پايان آمد
مطربا نغمه نو ساز كن و پاي بكوب
كه به ما مژده وصل شه خوبان آمد
ساقيا باده بده خود بنما سرمستم
زان مي اي كو به تن خسته ما جان آمد
ظلمت و تيرگي شام الم رفت كنون
روز شادي شد و خورشيد فروزان آمد
غنچه ي دهر در اين روز بخنديد دگر
كه به بستان علي نوگل خندان آمد
عطر پاشيد به بستان كه همه عطرآگين
سمن و ياسمن و سنبل و ريحان آمد
بلبل از لب به ترنم بگشايد نه عجب
كه به گلذار نبي بلبل خوش خوان آمد
گوهري از صدف بحر كرم گشت عيان
كه به توصيف رخش لولو مرجان آمد
نور حق جلوه به برج شرف زهرا كرد
بين به اين نور كه اين گونه درخشان آمد
وه چه روزي است مبارك ز قدوم شه دين
موسم مغفرت و رحمت يزدان آمد
روز فرخنده ميلاد حسين ابن علي(ع)
مژده ي خامُشي آتش نيران آمد
باعث كون و مكان منشاء ايجاد حسين
كه وجودش به جهان مفخر انسان آمد
مظهر ذات خدا سبط رسول دو سرا
نور چشمان علي آن شه مردان آمد
حيف و صد حيف كه در واقعه كرب و بلا
بر تن خسته او ظلم فراوان آمد
بر سر عهد و وفا در ره معشوق نگر
خود فدا كرد كه سالار شهيد آن آمد
اي غلامان اگرت بار گنه سنگين شد
غم مخور چونكه حسين شافع عصيان آمد