جمعه موعود

دست تو باز مي‏كند، پنجره‏هاي بسته را
هم تو سلام مي‏كني، رهگذران خسته را
دوباره پاك كردم و به روي رف گذاشتم
آينه قديمي غبار غم نشسته را
پنجره بي قرار تو، كوچه در انتظار تو
تا كه كند نثار تو، لاله دسته دسته را
شب به سحر رسانده‏ام، ديده به ره نشانده‏ام
گوش به زنگ مانده‏ام، جمعه عهد بسته را
اين دل صاف، كم كمك شده‏ست، سطحي از تَرك
آه! شكسته‏تر مخواه آينه شكسته را