بهار من / زينب خودكامه
آه اي بهار من، اي هميشه برقرار
دست هاي گرم تو آيه هاي انتظار
من كوير وحشتم، تو ترنّم بهار
بر غبار ديده ام عاشقانه تر ببار
من اسير غربتم در هجوم شهرها
لحظه اي ز روي لطف پا به ديده ام گذار
در سكوت دست هات من قناري ات شدم
اينك اين اسير غم بي تو گشته بي قرار
بي تو در خزان دل برگ ريز عاطفه ست
اين خزان بي بهار، از تو مانده يادگار