مدال سرخ / اكبر بهداروند
مدال سرخ چو بر سينه هايتان گل كرد
به حجم دخمه ي دشمن صدايتان گل كرد
زنور پاك كدامين ستاره ي سحريد
كه عشق آمد و سرتا به پايتان گل كرد
درون پرده ي خون اي قبيله ي عاشق
دوباره حادثه ي كربلايتان گل كرد
چوني به زمزمه افتاده بودم از غم هجر
خبر رسيد كه باغ وفايتان گل كرد
دميده چهره ي خورشيد پاك عالمتاب
زپشت خيمه ي شب تا صلايتان گل كرد
دهيد مژده به گل هاي آتشين جنوب
كه لاله زار تن با صفايتان گل كرد
زخون پاك شما نوبهار رنگين است
درون دفتر خون ماجرايتان گل كرد
در آستانه ي نوروز و بامداد بهار
سرود دلكش و سبز دعايتان گل كرد