بال پرواز / كوكب حاتمي
اي آفتاب خوبي رخ بر چه كس نمودي
با من نگفتي آخر ديوانه كي بودي
گفتم كه راز خود را با من بگو نگفتي
وقتي كه بال پرواز تا آسمان گشودي
رفتي و رود اشكم بر گونه گشت جاري
جاري بدشت لاله بي بانگ چنگ ورودي
اي هدهد بهشتي ديشب به خواب ديدم
در باغ آسمان ها بر تخت گل غنودي
روي لبم هميشه شعري نگفته دارم
شعري كه گفته كوكب ناخوانده مي سرودي