در خانه عصباني نمي شد

اگر كسي در منزل از ديگري بدگويي مي كرد با عكس العمل فوري پدرم متوقف مي شد و حرفش را نيمه تمام مي گذاشت چون پدرم در خانه نه داد مي زدند و نه عصباني مي شدند. حداكثر حالت عصبانيت ايشان اين بود كه چهره ايشان از شدت ناراحتي قرمز مي شد. ما وقتي به چهره برافروخته ايشان نگاه مي كرديم حساب كاردستمان مي آمد.
ملوك السادات بهشتي