استغاثه

به باغ چشم خود مهمانمان كن
نظر بر خاطر ويرانمان كن
زمين مرده در خشم كويريم
بهار از رحمت بارانمان كن
محبت را به جمع دوستي ها
چراغ باور ايوانمان كن
بخوان از جاده هاي سرخ خورشيد
رها در آسمانها جانمان كن
به هنگام هجوم پيل تازان
طيور صبح با يارانمان كن
پر از زخم است دل از دست گردون
به عطر كوثرت درمانمان كن
رسيدن تا بر خورشيد سخت است
تو اين سختي بيا آسانمان كن