بــا كــريمـان كــارهـا دشوار نيست تـو مگـو مـا را بـدان شـه بـــار نيست اندر آن دل دوستي مي دان كه هست چون در اين دل برق مهر دوست جست كــه نــه معشوقش بــود جـويـاي او هيــچ عــاشق خود نبــاشد وصـل جـو هست حــق را بي گمان مهـري به تو در دل تــو مهــر حـق چون گشته نـو شاعر : مولوي خــاك ضعيف از تـــو تــوانـــا شده اي همـه هستـي زتــو پـيــــدا شده وانكـــــه نـمردست ونميــرد تــويي آنـچــه تغيــــر نپـذيـــرد تـويـــي پشت زميــن بــار گــران بــرگـرفت تــا كــرمـت راه جـهــان بــرگرفت هــرچـــه نــه يـــاد تــو فراموش به هــركــه نــه گـوياي تو خاموش بـه گــل همه تـن جـان كه به تو زنده ايم غنچــه كمــر بستـه كـه مـا بنده ايم زاري از ايــن بيش كــه دارد كـه مــا دست از اين پيـش كـه دارد كــه مـا گـــر تـــو بـرانــي بـه كه روي آوريم چــاره مــا ســاز كــه بــي يـاوريـم شاعر : نظامي