وقتی دخترِ شهیده نبوی‌نیا در آغوش یادگار مادر آرام می‌گیرد

«دختر است دیگر؛ کنار مادر خوابش برده است…».
اما کدام خواب؟ خواب در کوچ‌باغ‌های دلتنگی، جایی که عطر حضور مادر هنوز در گوشه و کنار خانه حس می‌شود، اما دست‌های مهربانش دیگر گیسوان دخترک را نوازش نمی‌کند. این تصویر، تنها روایتگر یک خواب کودکانه نیست؛ حکایت عمیق‌ترین دلتنگی‌های دختری است که مادری از جنس فرشتگان را بدرقه آسمان کرده است.
در روزگاری که خط مقدم ایثار، میدان‌دار رزمندگانی بی‌ادعا بود، فرشتگان سفیدپوشی در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی گیلان جان بر کف گذاشتند تا سلامت و آرامش را به جامعه هدیه دهند. در این میان، شهیده مرضیه نبوی‌نیا خوش درخشید. او تنها یک پرستار نبود؛ او مربی مکتب عشق بود.

چادر، علمِ او بود و او با این علم، در سنگر خدمت و جهادِ سلامت، علمداری کرد. بی واهمه و با قلبی مالامال از ایمان، سرسپرد و در میدان خدمت به هم‌وطنان، سرداری نمود. او راهی را انتخاب کرد که پایانش جاودنگی بود؛ پرپر شد و در این مسیرِ پرشکوه، مقتدایش دخت نبی مکرم اسلام، حضرت زهرا سلام‌الله‌علی‌ها بود. او با تمام وجود، از آرمان‌ها و امرِ امام و مقتدای خود پرستاری کرد تا ثابت کند زنان این سرزمین در دفاع از دین و میهن، پیشتاز میدان‌اند.

امروز، روز پرستار در آسمان‌ها مبارک است…

آری، فرشتگان آسمانی امروز میزبان پرستاری از خطه سرسبز گیلان هستند که سندِ افتخارِ جامعه‌ی پزشکی و ایثارگری کشور شد. شهیده مرضیه نبوی‌نیا رفت تا نامش چراغ راه آیندگان باشد و دختر کوچکش، اگرچه امروز در فراق مادر می‌سوزد، اما فردا با افتخار سر بلند خواهد کرد که مادرش، قهرمانِ خستگی‌ناپذیر سلامت و ایثار بود.

یاد و خاطره‌ی شهیده مدافع سلامت، مرضیه نبوی‌نیا، و تمامی شهدای گران‌قدر گیلان گرامی و راه پرجلالشان پررهرو باد.