به مناست سالگرد شهادت؛
پزشکی که طبابت را عبادت می‌دانست/ ناگفته‌هایی از ایثار و ساده‌زیستی شهید سلامت «دکتر بابک زرنانی»
شهید مدافع سلامت «دکتر بابک زرنانی»، پزشکی بود که خدمت در محروم‌ترین نقاط کشور و مداوای کارگران را به مطب شخصی و مادیات ترجیح داد؛ مردی که خوش‌خلقی، مدارا با بیماران و ساده‌زیستی‌اش زبانزد همگان بود و سرانجام در خط مقدم مبارزه با کرونا به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، وقتی صحبت از شهدای سلامت می‌شود، نام دکتر «بابک زرنانی» با واژه‌هایی همچون «مدارا»، «ساده‌زیستی» و «تعهد» گره می‌خورد. او که از دبیرستان البرز تا محروم‌ترین نقاط بندر جاسک را با عشق به طبابت پیمود، پزشکی را نه شغلی برای کسب درآمد، که مجالی برای خدمت به دردمندان می‌دید.
دکتر بابک زرنانی، متولد آذرماه ۱۳۴۷، در خانواده‌ای فرهنگی و علم‌دوست در تهران رشد یافت. او که دانش‌آموز ممتاز و مورد توجه اولیای مدرسه بود، پس از پایان تحصیلات پزشکی در سال ۱۳۷۴، مسیری متفاوت را برای خدمت انتخاب کرد. او برخلاف بسیاری از هم‌دوره‌ای‌های خود، مادیات را در تصمیماتش دخالت نداد و به جای مطب‌های پرزرق‌وبرق، سال‌ها عمر خود را صرف مداوای کارگران در کارخانه‌ها و خدمت در مناطق محروم کرد تا آنکه در نوزدهم آبان‌ماه ۱۳۹۹، در حین انجام وظیفه برای درمان بیماران کرونایی، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
خاطره‌ای از جنس تعهد؛ آنگاه که خدمت به محرومان اولویت شد
برای انجام خدمت سربازی و گذراندن طرح خارج از مرکز به محروم ترین منطقه بندر جاسک اعزام شد و پس از دو سال خدمات ویژه در مناطق محروم به تهران بازگشت به فکر مردم مستضعف بود و به همین خاطر در چند کارخانه به مداوای کارگران می پرداخت با وجودی که پزشک بود ساده زیست بود و به مادیات هیچگونه توجهی نمی کرد.
دکتر بابک زرنانی رفتاری مدارگونه و برخودی مناسب با بیماران و همکاران خود داشت که همین امر او را زبانزده همگان کرده بود او در حن انجام خدمت به بیماران کرونای خود نیز به بیماری کرونا مبتلا شد و به شهدای سلامت پیوست.
پایان متن/