از میدان ورزش تا سنگرهای سردشت؛ روایت زندگی شهید مجتبی نوروزی

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید مجتبی نوروزی، فرزند مرتضی، ۲۸ شهریور ۱۳۴۳ در اراک و در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد. خانواده نام «مجتبی» را به یاد امام حسن مجتبی(ع) برای او برگزیدند و از کودکی او را با محبت اهل‌بیت(ع) پرورش دادند. پدرش در کارخانه ماشین‌سازی اراک کار می‌کرد و برای تأمین زندگی خانواده تلاش فراوانی داشت. مجتبی نیز، چنان‌که در زندگی‌نامه‌اش آمده است، قدردان زحمات پدر و مادرش بود.

دوران کودکی و نوجوانی او در اراک گذشت. تحصیلاتش را از یکی از دبستان‌های این شهر آغاز کرد و دوره دبیرستان را در رشته اقتصاد به پایان رساند. در کنار درس، به ورزش علاقه زیادی داشت و بخشی از وقت خود را به تمرین اختصاص می‌داد.
کاراته ورزش اصلی مجتبی بود و آن را به‌صورت جدی دنبال می‌کرد؛ تا جایی که توانست مدال‌ها و احکام ورزشی به دست آورد. دوومیدانی و کوهنوردی نیز در برنامه‌های ورزشی او جای داشت. به باور مجتبی، تندرستی و آمادگی جسمانی به انسان کمک می‌کرد تا مسئولیت‌هایش را بهتر انجام دهد.
با رسیدن زمان خدمت سربازی، مجتبی در گروه ۳۳ توپخانه ارتش مشغول خدمت شد و از همین یگان به جبهه اعزام شد. آمادگی جسمانی حاصل از سال‌ها ورزش، در دوران خدمت نیز به کارش آمد. در زندگی‌نامه او آمده است که برای انجام مأموریت‌ها داوطلب می‌شد و می‌کوشید وظایف خود را به بهترین شکل انجام دهد.
سرانجام شهید مجتبی نوروزی چهارم مهر ۱۳۶۵، چند روز پس از ۲۲سالگی، هنگام درگیری با گروهک‌های ضدانقلاب در منطقه میرآباد سردشت به شهادت رسید. پیکر او به زادگاهش بازگردانده شد و در گلزار شهدای اراک به خاک سپرده شد.
از مجتبی نوروزی، یاد جوانی مانده است که روزگاری در میدان‌های ورزش اراک تمرین می‌کرد و سال‌های پایانی زندگی‌اش را در لباس سربازی، در خدمت کشور گذراند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی