یادداشت/ عهدِ سربازی

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ یادداشتی با قلم ایوب کافی نویسنده ایلامی به مناسبت روز سرباز:
به نامِ وطن به پایِ پیمان بمان
در اوجِ خطر کنارِ ایران بمانا
گفتند که سربازی فقط یک نام است
تو سربازِ سربلندِ این دیار بمان

امسال روز سرباز با خاطره روز‌های دفاع مقدس گره خورده است؛ تقارنی که آدم را به یاد نسلی می‌اندازد که در سال‌های جنگ، جوانی‌اش را میان خاکریز و خانه قسمت کرد. سربازانی که شاید نام بسیاری از آنان هیچ‌گاه بر زبان‌ها نیامد، اما بخشی از آرامش امروز، حاصل همان ایستادن‌های بی‌نام و نشان است.

سرباز برای بسیاری فقط یک عنوان در یک دوره از زندگی است؛ اما در حافظه دفاع مقدس، «سربازی» معنای عمیق‌تری دارد. یعنی پذیرفتن مسئولیتی که گاهی باید برایش از خانه و آسایش و حتی جان گذشت؛ و در میان این همه نام، حاج قاسم سلیمانی تصویر ماندگاری از همین واژه شد؛ فرمانده‌ای که در بلندای جایگاه خود همچنان «سرباز» ماند. آن‌قدر که خواست بر سنگ مزارش نیز همین عنوان نوشته شود.

شاید عظمت حاج قاسم همین‌جا باشد.
او سربازی را کوچک‌تر از فرماندهی نمی‌دانست.
برای او سرباز بودن یعنی خدمت بی‌منت و حضور در لحظه‌ای که دیگران به تو نیاز دارند.

از سربازان دفاع مقدس تا سربازان امروز
از نام‌های ماندگار تا چهره‌های گمنام
همه یک سهم مشترک دارند.

ایستادن برای آرامش مردمی که شاید هرگز نامشان را ندانند؛ و چه زیباست که در هفته‌ای که به نام دفاع مقدس مزین است از سرباز بگوییم؛ از جوانی که امروز نگهبانی می‌دهد و از رزمنده‌ای که روزی راهی جبهه شد. از آنان که در هر دوره سهم خود را از این واژه ادا کردند و از حاج قاسمی که با همه بزرگی‌اش تا آخرین روز یک عنوان را برای خود کافی دانست؛ عنوانی ساده، اما عمیق که نامش با خدمت گره خورد:
سرباز.

یادداشت از ایوب کافی

انتهای پیام/