خبر این است: فریدون شده رد از اروند
بگشا باد صبا دفتر خاقانی را
باز کن با غزلی زلف پریشانی را
«صبح گاهی سر خوناب جگر بگشایید»
تا ببینند مگر گریهی بارانی را!
آرش از شانهی البرز به ما مینگرد
برده تا اوج، چنین شوکت ایرانی را
پیر توس آمده با داغ سیاوش امروز
آمده شرح دهد این همه هجرانی را
صحبت از چاه شغاد است و تهمتن، که فرو
برده در خویش چنین، پیرخراسانی را
یک نفر پاک کند گونهی او را از اشک
از دل او بزداید غم پنهانی را
خبر این است: فریدون شده رد از اروند
تا براندازد این شیوهی شیطانی را!
پورکَشواد به همراهیِ فرزندانش
آمده بشکند اهریمن تورانی را
ارگ بم آمده انگار به استقبالش
تا پذیرا شود این فاتح کرمانی را
یا نه! این مرد به دلداریِ بم آمده است
که تسلا بدهد آن همه ویرانی را
به روی شانهی این شهر نگاهی بکنید
تا ببینید مگر تخت سلیمانی را!
همتی...! از شب تاریک به ساحل ببریم
به سلامت، مگر این کشتی توفانی را!
دل سپاریم به خورشید که از شانهی ما
بتکاند مگر این برف زمستانی را!
در چنین فصل مبادا که بگیرند از ما
این زلال آینه، این حالت عرفانی را!
انتهای پیام/