پدر را از دست دادیم، اما «شهید تنگسیری» را به دست آوردیم

نرگس تنگسیری، فرزند شهید سردارعلیرضا تنگسیری فرمانده شهید نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی روز یکشنبه 29 شهریور در حاشیه نشست خبری تشریح برنامه های بنیاد شهید و امور ایثارگران در گفتوگو با نوید شاهد، از ابعاد کمترگفته شده شخصیت پدرش، نقش مادر در همراهی با این مجاهدت طولانی، تأکید شهید بر جوانگرایی و خودباوری گفت. او با افتخار تأکید کرد؛ ما پدر عزیزمان سردار «علیرضا تنگسیری» را از دست دادیم، اما «شهید تنگسیری» را به دست آوردیم؛ تاج افتخاری که تا همیشه بر سر خانواده و فرزندانش می درخشد.
تکیه بر توان جوانان
پدرم بسیار پرتلاش و پرکاربود؛ گاهی خانواده او را نمیدید. مادرم در واقع همکاری میکرد و خودش بخشی از این تلاشها و مجاهدتها بود. آن زمانهایی که برای کار میگذاشت، فکر و ذهن او فقط مشغول کار بود. همیشه میگفت: همگی ما سرباز رهبر هستیم و اگر ایشان دستوری به ما بدهد، دستور کارمان قرار میگیرد و باید به نحو احسن و حتی بهتر از آن انجامش دهیم. خدا را شکر همیشه وقتی دیدار با رهبر شهید داشتیم؛ آقا راضی بودند و این یک سند افتخار برای خانواده ما است.
خود باوری رمز موفقیت
جوانگرایی یکی ازمهمترین برنامه هایی بود که پدرم تأکید میکرد و دیگر اینکه به توان داخلی واقعاً پافشاری داشت. می گفت؛ کار نظامی، کار استراتژیک است، پس باید به اراده جوانان اعتماد داشته باشیم. همین اردوهای راهیان پیشرفت که برگزار میشد، یکی از دلایلش همین بود که دانش آموزان و دانشجویان با این حوزه آشنا شوند و شاید بعدها به عنوان نخبگان نظامی این کشور وارد این عرصه شوند. به نظر من همین اعتماد به توان داخلی و جوانها بود که او را موفق کرد.
«اشداء علی الکفار»...
او به عنوان فرماندهای نظامی دیده میشد که برای دشمنان رجز میخواند و دل مردم را گرم میکرد، مصداق یک آیه در قرآن کریم که میفرماید: اشداء علی الکفار بود. اما در جمع خانواده، فامیل و آشنایان همیشه دیدنی، مهربان و خوش اخلاق بود. ما سالها در قم سکونت داشتیم و پدرم به خاطر کارش در بندرعباس بود. ولی همیشه سعی میکرد رسیدگی کند؛ در مناسبتها، روز دختر و تولدها تماس میگرفت و هدیه ای میفرستاد. اگر به قم میآمد، حتماً به ما سر میزد و همیشه دغدغه ما را که به عنوان فرزندانش بودیم، داشت.
همراهی مادر؛ فداکاری در سایه یک فرمانده
مادرم در کنار پدر واقعاً همراهی، رشادت و فداکاری کرد و تصمیم گرفت همیشه کنار همسرش باشد. پدرم خودش هم این تأکید را برای نیروهایش داشت که خانواده خیلی مسئله مهمی است. تا وقتی خانواده در رفاه باشد، زن کنار همسرش باشد و بچهها در آرامش باشند، معلوم است که همسر آن خانه میتواند خیلی بهتر جلو برود و موجب آرامش خانه و پیشرفت خانواده شود. او به خانواده نیروهایش هم رسیدگی میکرد و این کار همیشه برایش اولویت داشت.
دوست داشتم پدرم، بیشتر کنارمان باشد
من واقعاً دوست داشتم پدرم را بیشتر ببینم و در کنارش باشم. هر کسی دوست دارد کنار خانوادهاش باشد و احساس امنیت بیشتری داشته باشد. ولی میدیدم بابا با چه عشقی کار میکند؛ از همان جوانی برای خانوادهاش، همان وقت که کوچک بودیم، واقعاً با کیفیت کار میکرد تا خیالش راحت و عذاب وجدان نداشته باشد که کوتاهی در انجام کار کرده است. با اینکه همه ما فرزندان ازدواج کردهایم و از او دور شدیم، ولی ما را تحت حمایت خودش داشت. الحمدلله بابا واقعاً برای ما کم نگذاشت. ما هم دوست داشتیم بابا کنارمان باشد، ولی به مادرم گفتم درسته شما علیرضا تنگسیری را از دست دادی، ولی شهید علیرضا تنگسیری را به دست آوردیم که واقعاً یک تاج افتخار بر سر ماست.
خانواده شهید بودن را از نزدیک درک کردم
ما صحنههای شهادت پدر و از دست دادن او را دیدیم و هیچکس دوست ندارد در آن شرایط قرار بگیرد. در این جنگ، بسیاری این دست از اتفاقات برایشان افتاد و من نیز از نزدیک درک کردم که خانواده شهید بودن چه معنایی دارد؛ این تجربه را با تمام وجود حس کردم. پیش از این، شاید تنها در روایتها و خاطرات شنیده بودم که خانواده شهدا چه مسیری را طی میکنند، اما وقتی خودم در آن موقعیت قرار گرفتم، تازه فهمیدم که پشت این واژهها چه دنیایی از صبر، افتخار و درد نهفته است. از نزدیک لمس کردم که خانواده شهید بودن یعنی چه؛ یعنی زندگی با یاد کسی که دیگر نیست، اما حضورش را همهجا حس میکنی. این تجربه را با تمام وجودم چشیدم و به آن افتخار میکنم.
***
«شهید سردار«علیرضا تنگسیری»، ششمین فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، متولد سال ۱۳۴۱ در خسرو آباد در حومه آبادان بود. او فعالیت نظامی خود را از دوران دفاع مقدس آغاز کرد و در ۱۷ سالگی با عبور شنا از رودخانه اروند، مواضع توپخانه ارتش بعث را شناسایی و گزارش دقیق آن را به شهید حسن باقری ارائه داد.
وی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ فرماندهی منطقه یکم دریایی سپاه در بندرعباس را برعهده داشت و سپس به مدت هشت سال، از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۷، جانشین فرمانده نیروی دریایی سپاه بود. در شهریور ۱۳۹۷ با حکم رهبر شهید انقلاب به فرماندهی نیروی دریایی سپاه منصوب شد و تا زمان شهادت این مسئولیت را عهده دار بود.
آن شهید را معمار قدرت دریایی ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز و از طراحان اصلی راهبرد کنترل این آبراهه استراتژیک میدانند. در دوران فرماندهی اش، نیروی دریایی سپاه به تجهیزات نوینی از جمله شناورهای هدایت پذیر از دور (شهپاد) و شهرهای موشکی زیرزمینی مجهز شد. سرانجام در جریان جنگ تحمیلی سوم، ۶ فروردین ماه ۱۴۰۵، در حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به بندرعباس، بر اثر شدت جراحات به فیض شهادت نائل آمد.»
انتهای پیام / آرش سلیمیفر