روایتِ مردی که از تخصص به تبارِ شهدا پیوست
خلف آلبوغبیش، نه تنها یک سرباز، که متخصصی بود که الفبای خدمت را در هنرستان و مشقِ جهاد را در ارتش آموخت. او که تخصصِ فنیاش را پلی برای خدمت به ایران کرده بود، در نهایت با خونِ خود حریمِ آن را حفظ کرد. این، روایتِ مردی است که از تخصص به تبارِ شهدا پیوست؛ جوانی که در اوجِ جوانی، هنرِ مهارت را با مدالِ ابدیِ شهادت تکمیل کرد.
به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ «خلف آلبوغبیش»، فرزند مشکور، در دومین روز از مردادماه ۱۳۴۱ در شهر مقاوم خرمشهر چشم به جهان گشود. او در دامانِ خانوادهای متدین پرورش یافت و از همان دوران کودکی، نشانههای تعهد و نظم در رفتارش هویدا بود. خلف، دوران تحصیل ابتدایی و راهنمایی خود را در مدارسی که مزین به نام شهیدان «ناصر صادق» و «محمدحسین شاکری» بود، پشت سر گذاشت؛ گویی از همان دوران، مشقِ شهادت را در نامِ مدارسش آموخته بود.
علاقهی وافرِ او به امورِ فنی، وی را به هنرستان فنی «دکتر شریعتی» خرمشهر کشاند. او که جوانی جستجوگر و اهلِ فن بود، پس از مهاجرت و در دورانِ تحول، مسیرِ آموزشی خود را در بوشهر ادامه داد و با اخذ دیپلمِ فنی، برای ورود به عرصههای بزرگتر آماده شد. خلف تنها یک محصل نبود؛ او تخصص را با درکِ صحیح از نیازِ کشور پیوند زد و با ورود به ارتشِ جمهوری اسلامی ایران، ردای مقدس سربازی را بر تن کرد تا پاسبانِ حریمِ عزتِ ایران باشد.
پیشگامِ بصیرت
روزهایِ اوجگیری نهضتِ اسلامی، فصلِ شکوفاییِ دیگری در زندگیِ شهید آلبوغبیش بود. او در میانِ مردم، صدایی رسا و حضوری فعال داشت؛ همواره دیگران را به همراهی با آرمانهای حضرت امام خمینی (ره) تشویق میکرد و بصیرتِ انقلابیاش، او را در میانِ همنسلانش به جوانی پیشرو تبدیل کرده بود.
سربازی که به مقصد رسید
با آغازِ جنگِ تحمیلی، خلف لباسِ سربازیِ ارتش را نه به عنوان یک شغل، که به عنوان لباسی برای جهاد در راهِ اسلام و انقلاب انتخاب کرد. او که در میادینِ نبرد، تجلیِ صلابت و شجاعت بود، در نهایت در همین مسیرِ افتخار، به درجهی رفیع شهادت نائل آمد.
خلف آلبوغبیش، امروز در گلزار شهدای بهشت صادق بوشهر، نه تنها در خاک، که در یاد و خاطرهی مردمانِ این دیار آرام گرفته است. او سندی است از تبارِ سربازانِ ارتش که ثابت کردند برای دفاع از مرزهایِ اعتقاد و خاک، هیچ سدی مانعِ پرواز نخواهد بود. راهش پر رهرو و نامش جاودان باد.
