در میدان نبرد با اشرار، مردانه ایستاد و شهید شد

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «مرتضی خادمی ماشاری» یکم شهریور ۱۳۶۲، در شهرستان بندرعباس دیده به جهان گشود. پدرش محمدامین، کارمند بود و مادرش عصمت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته الکترونیک درس خواند و دیپلم گرفت. ستوان دوم نیروی انتظامی بود. نهم شهریور ۱۳۸۳، در منطقه مرزی پاسگاه ردیک ایرانشهر هنگام درگیری با اشرار بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در زادگاهش واقع است.

شهید مرتضی خادمی در خانواده‌ای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. پدر و مادرش به دلیل ارادت و محبت ویژه‌ای که به حضرت علی(ع) داشتند، نام او را «مرتضی» نهادند.

ایشان از همان دوران کودکی و نوجوانی، در کنار تحصیل علم و دانش، در تعطیلات تابستان پس از تعطیلی مدارس، مشغول به کار می‌شد تا کمک‌خرج پدر و مادرش باشد. این کار را با میل و رغبت و به‌ صورت داوطلبانه انجام می‌داد. علم و دانش و همچنین کار و تلاش، هر دو عبادت‌اند و این نوع عبادت، اراده و ایمان مردان راه خدا را قوت می‌بخشد.

شهید خادمی فرزند سوم خانواده بود. هنوز یازده سال از زندگی پربرکتش نگذشته بود که با دستان کوچک خود، پدر را در کارها یاری می‌کرد.

به نقل از برادر بزرگ ایشان، از دیگر خصوصیات بارز شهید، شجاعت و بخشندگی بود. شجاعت او به حدی بود که زیر بار زور نمی‌رفت و در کنار شجاعت، همواره از حق دفاع می‌کرد. از همان دوران کودکی، زمانی که با یکدیگر کشتی می‌گرفتیم، هرچه حریف او بزرگ‌تر بود، چیزی از شجاعتش کم نمی‌کرد و در برابر حریفان بزرگ‌تر نیز با شهامت می‌ایستاد.

در کنار شجاعت، نهایت ادب و اخلاق را در برخورد با فامیل و دوستان داشت و به همین جهت، در میان دوستان و بستگان محبوبیت خاصی داشت. از دیگر صفات برجسته او، قناعت بود. به‌ ندرت به یاد دارم که از پدر و مادرش درخواست خرید کالایی یا مبلغی پول برای خود کرده باشد.

شهید مرتضی خادمی دوران تحصیل ابتدایی خود را در دبستان بلال، دوره راهنمایی را در مدرسه شهید سایانی و دوره دبیرستان را در مدرسه شهید ذاکری و هنرستان شهید تندگویان با موفقیت به پایان رساند. پس از اخذ مدرک و دیپلم در رشته الکترونیک، در آغاز بهار جوانی و در سن ۱۸ سالگی، برای خدمت مقدس جمهوری اسلامی ایران، در اسفند ماه سال ۱۳۸۰، پس از قبولی در آزمون درجه‌داری، برای خدمت به اسلام و دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، لباس سبز رزم را بر تن کرد و به نیروی انتظامی پیوست.

ایشان در همان سال به سیستان و بلوچستان اعزام شد و در مرکز شهید عامری زاهدان، آموزش‌های نظامی خود را آغاز کرد. سرانجام در تیرماه سال ۱۳۸۱، پس از پایان دوره آموزشی، برای شروع خدمت مخلصانه خود وارد کلانتری ۱۳ شیرآباد زاهدان شد.

پس از آن، خدمت او در هنگ مرزی جکیگور ایرانشهر ادامه یافت؛ جایی که خاطرات این سرباز رشید اسلام شکل گرفت و به سکوی پرواز این پرنده عاشق و خونین‌بال تبدیل شد.

انتهای متن/