مروری بر زندگی شهید مرداد ماه «عبدالحسین حاتمی»
پاسداری که از زندگی عشایری تا سنگرهای دفاع مقدس پیش رفت
پاسدار رشید اسلام، شهید «عبدالحسین حاتمی» از اهالی یکی از روستاهای اطراف اسلامآبادغرب بود. به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی و نبود امکانات آموزشی، از تحصیل محروم شد و از دوران کودکی در کنار پدر به کار کشاورزی و زندگی عشایری پرداخت.
به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «عبدالحسین حاتمی» در سال ۱۳۵۴ به همراه خانواده خود به اسلامآبادغرب مهاجرت کرد. حضور در میان بستگانی آگاه و روشنبین که پیرو خط امام خمینی (ره) بودند، زمینه آشنایی بیشتر او با نهضت اسلامی را فراهم کرد. وی با شناخت و آگاهی، همگام با مردم و روحانیون منطقه به مبارزه با رژیم پهلوی پرداخت.
با اوجگیری نهضت اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره)، فعالیتهای سیاسی و انقلابی شهید حاتمی نیز گسترش یافت. او شبانهروز در کنار دیگر مبارزان محلی علیه رژیم پهلوی و عوامل وابسته به آن فعالیت میکرد و تا پیروزی انقلاب اسلامی از تلاش و مبارزه دست نکشید.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شهید حاتمی به عضویت کمیته انقلاب اسلامی درآمد و در پادگانهای ژاندارمری به انجام وظیفه و نگهبانی پرداخت. پس از آن، به عضویت سپاه پاسداران قصرشیرین درآمد و در قالب گروهی به فرماندهی شهید «مراد پرندی» در مناطق غرب کشور به دفاع از انقلاب و نظام اسلامی پرداخت.
فعالیتهای شهید حاتمی در جبهههای غرب کشور با شجاعت و روحیه ایثارگری همراه بود. در یکی از عملیاتها در منطقه چغالوند، چهار قبضه سلاح کلاشینکف به غنیمت گرفته شد که یک قبضه از آن به شهید حاتمی تحویل داده شد و سه قبضه دیگر به سپاه پاسداران گیلانغرب تحویل گردید.
در عملیات دیگری که در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۰ انجام شد، شهید حاتمی یک قبضه کلاشینکف و یک قبضه سلاح ۱۰ تیر روسی را به غنیمت گرفت و آنها را به سپاه پاسداران گیلانغرب تحویل داد.
شهید حاتمی در یکی دیگر از درگیریها نیز با حضور شاهدان عینی از نیروهای سپاه پاسداران کرند، یک خودروی جیپ فرماندهی دشمن را منهدم کرد و بیسیم آن را به غنیمت گرفت و به سپاه پاسداران گیلانغرب تحویل داد.
پس از شهادت شهید مراد پرندی، شهید حاتمی سرپرستی گروه را بر عهده گرفت و پس از مدتی خود را به سپاه پاسداران ابوذر معرفی کرد. سپس به گیلانغرب، شهر خون و قیام، اعزام شد و در کنار دیگر رزمندگان به دفاع از جمهوری اسلامی ایران پرداخت.
شهید عبدالحسین حاتمی ارتباط و آشنایی نزدیکی با روحانیون منطقه اسلامآبادغرب داشت و مورد تأیید آنان بود. اخلاق اسلامی، رفتار شایسته و روحیه مسئولیتپذیری، وی را در میان همرزمان و مردم به چهرهای مورد احترام تبدیل کرده بود. به گفته اطرافیان، در انجام وظایف خود کوتاهی نمیکرد و حتی لحظهای از مسئولیتی که بر عهده داشت غفلت نمیکرد.
وی از دوران کودکی تا زمان شهادت، به گونهای رفتار کرد که اطرافیان کوچکترین ناراحتی و آزردگی از او به یاد نداشتند. زندگی مشترک شهید حاتمی نیز تنها دو ماه به طول انجامید و پس از آن، ۳۰ مرداد ۱۳۶۰ در راه دفاع از اسلام و انقلاب به شهادت رسید.
شهید حاتمی که همواره آرزوی شهادت داشت، وصیتنامه خود را در پشت یکی از عکسهای حضرت امام خمینی (ره) نوشته بود. او در این وصیتنامه، مشخصات خود را درج کرده و از بازماندگان خواسته بود پس از شهادتش، پیکرش را در باغ رضوان اسلامآبادغرب و در کنار دیگر شهدای انقلاب به خاک بسپارند.
او سرانجام در راه انجام وظیفه و دفاع از آرمانهای انقلاب اسلامی به شهادت رسید و نام خود را در شمار شهدای سرافراز استان کرمانشاه جاودانه کرد.
انتهای پیام/
