زندگینامه شهید دکتر عبدالکریمی؛ عالم مجاهد و «سیبویه مجلس»
شهید دکتر عبدالکریمی از چهرههای برجسته علمی و انقلابی کشور بود که از حوزه علمیه قم تا دانشگاه تهران و سپس کرسیهای تدریس دانشگاه فردوسی مشهد، عمر خود را در راه تعلیم، تربیت و روشنگری نسل جوان سپری کرد و سرانجام در حادثه انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیر ۱۳۶۰ به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ شهید دکتر عبدالکریمی در سال ۱۳۲۱ در خانوادهای مذهبی در بخش کومله از توابع شهرستان لنگرود چشم به جهان گشود. وی پس از گذراندن دوران تحصیلات ابتدایی، برای فراگیری علوم دینی راهی حوزه علمیه قم شد و از محضر استادان برجستهای همچون امام خمینی(ره)، آیتالله بروجردی، آیتالله شیرازی و آیتالله محمدی گیلانی بهره برد.
ذهن خلاق و پشتکار او سبب شد که در کنار تحصیلات حوزوی، تحصیلات رسمی خود را نیز ادامه دهد و موفق به اخذ دیپلم شود. سپس با اندوختهای ارزشمند از معارف حوزوی وارد دانشگاه تهران شد و در رشته فلسفه و حکمت اسلامی به تحصیل پرداخت و مدارج عالی علمی را طی کرد.
در دوران تحصیل در دانشگاه، از محضر استادان نامداری چون علامه شهید مرتضی مطهری، شهید دکتر محمد مفتح، استاد بدیعالزمان فروزانفر و استاد یزدگردی بهرهمند شد و دانش و بینش عمیقی در حوزه فلسفه و علوم اسلامی کسب کرد.
پس از پایان تحصیلات، به زادگاه خود بازگشت و در آموزش و پرورش و مدرسه عالی مدیریت گیلان به تعلیم و تربیت نسل جوان پرداخت. چندی بعد به عضویت هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد درآمد و در جوار بارگاه ملکوتی حضرت امام رضا(ع) به تدریس فلسفه، کلام، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی و ادبیات عرفانی مشغول شد.
شهید عبدالکریمی علاوه بر فعالیتهای دانشگاهی، با برگزاری جلسات سخنرانی، تفسیر قرآن کریم و شرح نهجالبلاغه، نقش مهمی در آگاهیبخشی و روشنگری نسل جوان ایفا کرد. همزمان با آغاز نهضت امام خمینی(ره)، او با سخنرانیها و فعالیتهای خود نقش هدایت و رهبری جریان انقلابی در منطقه را بر عهده داشت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، از سوی دانشگاه فردوسی مشهد برای ادامه تدریس دعوت شد. مدتی بعد نیز با درخواست و حمایت مردم به عنوان نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی انتخاب شد و در مجلس حضوری فعال و اثرگذار داشت؛ به گونهای که به دلیل تسلط علمی و بیانی، به «سیبویه مجلس» شهرت یافت. وی همچنین در جریان عزل بنیصدر نقش مؤثری ایفا کرد.
سرانجام این عالم مجاهد در شامگاه هفتم تیرماه ۱۳۶۰ در حادثه انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی، به همراه جمعی از یاران انقلاب از جمله شهید مظلوم آیتالله دکتر بهشتی، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و روح بلندش به ملکوت اعلی پیوست.
