شهیدی که زندگیاش را وقف خدا و قرآن کرد

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «حسن مسلمی» یکم فروردین ۱۳۳۰، در شهرستان میناب چشم به جهان گشود. پدرش حیدر (فوت ۱۳۵۷) و مادرش سکینه نام داشت. خواندن و نوشتن نمیدانست. کارگر بود. پس از ازدواجش صاحب دو پسر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. هفتم بهمن ماه ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. پیکر او را در بهشتزهرای زادگاش به خاک سپردند.
بسم الله الرحمن الرحیم
شهید حسن مسلمی در خانوادهای مسلمان و مؤمن دیده به جهان گشود. او اولین فرزند خانواده بود. در سن هشت سالگی، فراگیری قرآن را آغاز کرد و پس از اتمام آن، در سن ۱۵ سالگی، به خارج از کشور سفر کرد و به مدت بیست سال در آنجا اقامت داشت.
پس از بازگشت به ایران، با یکی از بستگان خود ازدواج کرد. او علاقهی شدیدی به قرآن داشت و بیشتر وقت خود را به تلاوت آن سپری میکرد. همسر و فرزندانش را نیز تشویق میکرد تا بیشتر با پیامبران و ائمه اطهار (ع) آشنا شوند و به خداوند و قرآن نزدیکتر گردند.
شهید مسلمی مردی دنیاگریز بود و همواره به یاد خدا و برای خدا زندگی میکرد. او ایمانی محکم به خدا، پیامبر (ص) و روز قیامت داشت. شبانهروز لحظهای از انجام وظایف دینی و تکالیفی که بر عهده خود احساس میکرد، غافل نمیشد و هیچگاه لحظهای از عمر خود را بیهوده تلف نمیکرد.
در طول زندگیاش، هرگز با کسی درگیر نشد، به کسی دشنام نداد، بر سر کسی فریاد نکشید، غیبت کسی را نکرد، دروغ نگفت و خلف وعده نکرد. او هیچگاه به حقوق دیگران تجاوز نکرد و باعث آزار کسی نشد. همچنین هرگز به کسی کنایه نزد. او به همسر و فرزندانش احترام میگذاشت و بیشتر اوقات، اگر قصد تذکر دادن یا فهماندن مطلبی را داشت، به طور غیرمستقیم این کار را انجام میداد.
این شهید بسیجی، هفت بار به جبهههای جنگ اعزام شد. یک بار دستش مجروح شد و ترکش خورد، اما به مرخصی نیامد و به خانه بازنگشت. او در یکی از نامههایش نوشته بود که مجروح شده است، اما با عشق و علاقهای که به جبهه و جنگ داشت، دوست داشت در همانجا به شهادت برسد. این آرزوی او بود که سرانجام به آن دست یافت.
شهید حسن مسلمی در تاریخ نهم آبان ۱۳۶۵ به منطقه عملیاتی اعزام شد و در تاریخ هفتم بهمن ماه ۱۳۶۵ در عملیات کربلای پنج، در منطقه شلمچه، بر اثر اصابت ترکش به سر، صورت و سینه، به درجه رفیع شهادت نائل گردید. روحش شاد و یادش گرامی باد.
انتهای متن/