انتخاب من؛ اعتلای میهن یا شهادت

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهید «معین رهروان سحر» ۲۶ شهریور ماه ۱۳۸۴، متولد شد. اصالت خانواده او به استان سیستان و بلوچستان بازمی‌گردد، اما وی در شهر گرگان رشد و پرورش یافت. پدرش شهرام و مادرش آرزو نام دارند. معین فرزند اول خانواده بود و یک برادر کوچک‌تر به نام امین دارد که در سال ۱۳۹۰ متولد شده است. شهید «معین رهروان سحر» از کارکنان نیروی دریایی و دارای درجه ناواستوار دوم بود. او به همراه ناوشکن «دنا» برای انجام مأموریت و حضور در رزمایش صلح به کشور هندوستان اعزام شده بود. در بامداد ۱۳ اسفند ماه ۱۴۰۴، هنگام بازگشت به ایران، حوالی ساعت ۳:۳۰ بامداد ناوشکن دنا در نزدیکی سریلانکا هدف حمله اژدر قرار گرفت. در پی این حادثه، معین رهروان سحر به همراه جمعی از همرزمان خود به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این شهید پس از ۱۶ روز، در ۲۹ اسفند ماه ۱۴۰۵، به زادگاهش، شهرستان گرگان، بازگردانده شد و در گلزار شهدای امامزاده عبدالله (ع) گرگان به خاک سپرده شد.
برادر شهید در بخشی از گفتگوی تصویری می‌گوید: هر زمان دلتنگی بر وجودم چیره می‌شود، به سراغ لباس‌های معین می‌روم؛ آنها را در آغوش می‌گیرم تا شاید ذره‌ای از گرمای حضورش را حس کنم. او برای من فقط یک برادر نبود، یک قهرمان بود که حالا جای خالی‌اش در خانه با یادش پر شده است.
وقتی مادرم در میان گریه‌ها و دلتنگی‌هایش بی‌تاب می‌شود، قرآن را برمی‌دارم و برایش تلاوت می‌کنم. آرامش جان مادر، در این آیه الهی نهفته است که همیشه برایش می‌خوانم: «وَلَا تَحسَبَنَّ ٱلَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ أَموَتَا بَل أَحیَاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقُونَ»؛ (ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده‌اند و در پیشگاه پروردگارشان روزی داده می‌شوند. با این کلام نورانی، مادر آرام می‌گیرد و یادش می‌آید که معین، زنده و ناظر بر لحظه‌های ماست.
معین، چراغ راه من شد. امروز عهدی با برادرم بسته‌ام که تا پای جان به آن وفادارم؛ من می‌خواهم راه او را ادامه دهم. اگر روزی دوباره جنگ پیش آید و پای امنیت این سرزمین در میان باشد، من در انتخاب مسیر تردید نخواهم کرد؛ انتخاب من، یا اعتلای این سرزمین مادری است یا شهادت در راه آن. راه معین، با رفتن او بسته نشد؛ این راه، مسیر همیشگی ماست.

انتهای پیام/