شهید محمدرضا باقری سنجانی؛
پاسداری از بیت امام تا فرماندهی در بیتالمقدس
شهید "محمدرضا باقری سنجانی"، از پاسداران انقلاب اسلامی و فرزند سنجان اراک، پس از سالها فعالیت انقلابی و حضور در جبهههای دفاع مقدس، سرانجام در عملیات بیتالمقدس و در منطقه ایستگاه حسینیه شلمچه به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید محمدرضا باقری سنجانی فرزند کریم در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۳۳ در روستای سنجان از توابع شهرستان اراک دیده به جهان گشود. او دوران کودکی خود را در محیطی مذهبی سپری کرد و از همان سالهای نخست زندگی با معارف دینی آشنا شد. وی در مکتبخانه روستا نزد یکی از روحانیون به فراگیری قرآن پرداخت و از همان زمان به انجام فرایض دینی و حضور در مسجد علاقه فراوان نشان میداد؛ ویژگیهایی که موجب شده بود در میان خانواده و اهالی روستا به اخلاق نیک و تقوا شناخته شود.
محمدرضا تحصیلات ابتدایی و دوره راهنمایی را در اراک به پایان رساند، اما برای کمک به زندگی و ادامه فعالیتهای کاری به همراه برادر بزرگتر خود راهی تهران شد. او در تهران به شغل عکاسی مشغول شد و همزمان با کار، تحصیل را نیز رها نکرد و در دبیرستان شبانه ادامه داد تا اینکه موفق شد دوره متوسطه را به پایان برساند. روحیه تلاش و پشتکار او در کنار پایبندی به باورهای مذهبی، شخصیت ویژهای از او ساخته بود.
در سال ۱۳۵۱ به خدمت سربازی اعزام شد و پس از پایان دوره سربازی نیز همچنان در تهران زندگی میکرد. در سالهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، با گروههای مذهبی و انقلابی ارتباط برقرار کرد و در فعالیتهای مبارزاتی علیه رژیم پهلوی نقش داشت. او در آن دوران به تکثیر و توزیع عکس امام خمینی(ره) و نوارهای سخنرانی مذهبی و سیاسی میپرداخت و آنها را در سطح شهر اراک و روستاهای اطراف منتشر میکرد. همچنین در راهپیماییها و تجمعات مردمی علیه رژیم شاه حضور فعال داشت و با شور و انگیزه در مسیر پیروزی انقلاب اسلامی گام برمیداشت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، محمدرضا باقری سنجانی راه خدمت به نظام نوپای جمهوری اسلامی را ادامه داد و از سال ۱۳۵۸ به عنوان پاسدار در بیت امام خمینی(ره) مشغول خدمت شد. او مدتی بعد به حفاظت دفتر ریاست جمهوری مأمور شد و در این مسئولیت نیز با تعهد و روحیه انقلابی به انجام وظیفه پرداخت.
با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، محمدرضا همچون بسیاری از جوانان مؤمن و انقلابی کشور، حضور در جبهه را وظیفه خود دانست. او در همان روزهای نخست جنگ راهی مناطق عملیاتی شد و به عنوان کادر گردان قدر سپاه تهران به رزمندگان اسلام پیوست. روحیه شجاعت، تعهد و مسئولیتپذیری باعث شد در میان همرزمان خود به عنوان نیرویی فعال و مورد اعتماد شناخته شود.
در نخستین روزهای سال ۱۳۶۱ زندگی مشترک خود را آغاز کرد، اما این آغاز زندگی خانوادگی مانعی برای حضور او در جبهه نشد. اندکی پس از ازدواج، بار دیگر عازم مناطق عملیاتی جنوب شد تا در عملیات بزرگ بیتالمقدس که با هدف آزادسازی خرمشهر طراحی شده بود، شرکت کند.
سرانجام این رزمنده دلاور در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۱ در منطقه ایستگاه حسینیه شلمچه و در حالی که هدایت یکی از دستههای گردان قدر را بر عهده داشت، بر اثر اصابت گلوله نیروهای بعثی به قلبش به فیض شهادت نائل آمد.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
