شهید شیخ نیا: همچون‌کوهها استقامت کنید و به جنایتکاران ثابت کنید از شهید دادن باکی نداریم

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید حسین شیخ نیا 23 آبان 1342 در شهرستان یزد به دنیا آمد. پدرش ابوالقاسم كشاورزی می‌كرد و مادرش بی بی هلی نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. او نیز كشاورز و بنا بود. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. سرانجام 14 اردیبهشت 1361 با سمت تک تیرانداز در خرمشهر بر اثر اصابت تركش به گردن به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای روستای فهرج تابعه زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:

بسم الله الرحمن الرحیم. «ان‌الله یحب‌الذین یقاتلون فی سبیله صفا کانهم بنیان مرصوص» سوره صف 4     

با درود و سلام فراوان به امام زمان (عج) و نایب برحق و رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام امت خمینی کبیر و سلام بر شهدای مظلوم از اول رسالت انبیاء تا امامان معصوم و از امامان معصوم تا کربلاهای مکرر ایران از آنجای که خداوند یک لیاقتی نصیب من کرد تا بتوانم تمام چیزهای‌ مادی را پشت سر نهاده و به آنان پشت کنم و رو برگردانم و بسوی  جبهه نبرد حق علیه باطل، این جایگاه عاشقان شهادت و الله  بیایم بی‌نهایت خوشحالم و از خدای بزرگ و آفریدگار می خواهم که به تمام آرزومندان‌ به این جایگاه عاشقان‌الله توفیقی عطا فرماید تا بتواند حضور خودشان را در جبهه‌ای که بجنگند اعلام‌دارند.      

آری مدتها بود که می‌خواستم به جبهه بیایم ولی خداوند این لیاقت که من به کربلای ایران بیایم نصیبم نمی‌کرد هر روز و شب به درگاه به درگاه خداوند عز و جل التماس می کردم تا اینکه خداوند مرا بسوی خود و بسوی جبهه فرا خواند و این توفیق نصیبم کرد و من وقتی که در شهر خودمان بودم و رزمندگان اسلام این عاشقان شهادت حماسه می‌آفریدند من‌ خجالت می‌کشیدم که چرا من‌ در بین‌ آنان نیستم و یا یکی از برادان و دوستان‌من شهید می‌شدند خجالت می‌کشیدم و می‌گفتم که‌ چرا من زنده‌ام و کاری برای این انقلاب نمی‌کنم. و این خون بهای هزاران شهید و جانباز بود و این خون بهای این عزیزان بود که به پیروزی رسیدیم. 
می‌خواستند به عقیده خودشان با نیروی نظامی و هواپیما و توپ بسیاری از شهرهای قهرمان و شهید پروران را بمباران و به محاصره اقتصادی بکشند و ما را شکست دهند تا بتوانند غنائم ما را به سود خود به جیب بزنند و ما را زیر استثمار خود بکشند، اما کور خواندند به دلیل اینکه ما و این جوانان ایران، این عاشقان شهادت که این تنها آرزوی دیرینه و تمنای ما مرگ سرخ است و شهید شدن فی سبیل‌الله است.

و ای مادر این چند کلمه را باید و میخواستم بگویم به شما می‌گویم چون پدر خود را در 15 سالگی از دست داده‌ام. ای مادر قهرمان و دلیرم باز می‌دانم که من نتوانستم ادای فرزندی را به خوبی خوب انجام دهم ولی مادر مهربانم الان اسلام و انقلاب اسلامی ما احتیاج به هجرت‌کردن و جهاد کردن ما در راه خدا دارد و بقول قرآن «الذین آمنوا و هاجروا و جاهدوا فی‌سبیل‌الله» (سوره توبه 20)

مادر مهربانم جان من ارزشی ندارد ولی می‌خواهم این‌جان نا قابل را برای پیروزی انقلاب اسلامی نیز قرار دهم تا مزدوران و عمال داخلیشان نتوانند خدشه‌ای در این انقلاب وارد کنند. مادر عزیز اگر من لیاقت آن را داشتم که در راه خدا شهید و کشته شوم از تمامی شما می‌خواهم بعد از شهادت من ناراحت نباشید، باید شما بعد از شهادت من رسالت بر دوش بگیرید و مانند مادر علی‌اکبر امام حسین (ع) انجام وظیفه کنید و پس باید شما قهرمان باشید.

و از خواهران و برادرانم می‌خواهم همچون‌کوهها استقامت و پایمردی یاد بگیرند و با عمل خودتان باید به جنایتکاران ثابت کنید که ما از شهید دادن و از جوان دادن و از نور چشم دادن باکی نداشته باشید. شما باید به پدران و مادران و نوجوانان درس بدهید که گوش به ندای «هل من ناصر ینصرنی» رهبرشان گوش فرا دهند.
برادرم می‌دانید که رهبرمان و آن معصوم در کربلای خونین فریاد که «ان‌الحیوة عقیدة و جهاد،» که زندگی در عقیده و جهاد و شهادت است و برادر محبوب و خوبم هر چه شما کردید درخط ولایت فقیه حرکت کنید و در عهد خود ثابت کنید که شما جوان مسلمان و برادر هستید و از رفتن‌ من‌ ناراحت نباشید و باز هرچه شما کردید امام را فراموش نکنید امام را دعا کنید. 

و شما ای ملت مسلمان قهرمان ایران هرچه شما کردید در خط ولایت فقیه حرکت‌کنید و رهبرمان فرزند فاطمه زهرا را تنها نگذارید. ای مسلمانان جهان یک کلمه نه نصیحت بلکه وصیت می کنم که در هر زمانی که می‌شود از روحانیت جدا نشوید و پشتیبان روحانیت باشید. 
خدایا خدایا تو را به جان مهدی تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته. حسین شیخ‌نیا