عمر کوتاهش در مسیر انقلاب صرف شد

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید سید محمدباقر حجازی در روز پنجشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۴۹ مصادف با هفتم ذی الحجه سال ۱۳۹۰ قمری و در روز شهادت امام محمدباقر (ع) دیده به جهان گشود.

دوران کودکی خود را در محیطی آکنده از معنویت و روحانیت و سرشار از عشق به ائمه اطهار و اهل بیت گذراند و از تربیت ایمانی و اسلامی برخوردار شد.

دوران تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در مدرسه علمی گذراند و از همان سنین نونهالی از افراد ثابت جلسه حافظین قرآن در همدان بود.

از همان دوران کودکی و زمانی که، چون گل ناشکفته‌ای بود با تربیت متعالی و جلسات روحانی و فطرت الهی خویش کسب فیض می‌کرد او انجام عبادات واجبه را از همان دوران آغاز کرد. به گواهی اطرافیان هرگز در این دوران خصوصیاتی که قهراً در کودکان همسن او دیده می‌شد، همچون حسادت و خودخواهی نشان نمی‌داد و بسیار سخاوتمند و مهربان بود.

در دوران نوجوانی همچون جوانی ورزیده وارد جریانات انقلاب شد، برداشت و درک عمیقی از انقلاب و امام راحل داشت و او را وامی داشت که در سرنوشت انقلاب بیش از آنچه در توان داشت مشارکت کند.

فعالیت در بسیج را از دوران تحصیل در دبیرستان امام خمینی آغاز کرد و به ویژه در برنامه‌های پایگاه بسیج دبیرستان در شب‌های جمعه شرکتی فعال داشت و در همان زمان در واحد انتشارات اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانش آموزان فعالیت می‌کرد و از عناصر موثر در تشکیل کتابخانه بلال حبشی در محله گلپا بود.

فعالیت‌های سیدمحمدباقر هرگز به برنامه‌های فوق خلاصه نشد، او عشقی در سینه داشت که گرمای آن را در تمامی ابعاد جسم و جان خود احساس می‌کرد.

سیدمحمدباقر حجازی از سن چهارده سالگی وارد عرصه جهاد شد و مناطق مختلف جبهه‌های جنوب و غرب از جزیره مجنون و شلمچه تا ماووت را با قدم‌های کوچک، اما استوار خود طی کرد. او با شهامت بسیار در عملیات‌های متعدد از جمله طریق القدس، والفجر ۸، کربلای ۵ و جزیره مجنون شرکت کرد و جراحات بسیاری برداشت.

شهید حجازی تا سال سوم دبیرستان دوران تحصیل خود را ادامه داد و آموزش‌های نظامی را به طور کامل فراگرفت. مهربانی و عطوفت فراوان، بی آلایشی و ساده پوشی، دوری از غیبت از بارزترین خصوصیات او بود.

آخرین ماموریت او بعدازظهر روز پنجشنبه پنجم خرداد ۱۳۶۷ بود که پس از یک عملیات سخت به همراه چند نفر از رزمندگان گردان تخریب مشغول تلاوت ایات قران بود که خبر یک ماموریت تک شناسایی را به همراه چند نفر دیگر ازنیرو‌های اطلاعات و عملیات دریافت می‌کند، او آخرین عملیات خود را با دلاوری و شجاعت تمام انجام داده و بعد از اتمام عملیات در خاک دشمن در منطقه ماووت عراق براثر انفجار یک مین به حالت کما رفته و در سحرگاه یکشنبه هشتم خرداد ۱۳۶۷ به همرزمان و برادر شهیدش پیوست.