فرازهایی از زندگی نامه سردار شهید علیاصغر حسینی محراب
شهید علیاصغر حسینی محراب، نمونهای درخشان از ایمان، اخلاص، شجاعت، مدیریت جهادی و فداکاری است که نام و راهش برای همیشه در تاریخ دفاع مقدس ایران اسلامی ماندگار خواهد بود.
به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی ، سردار شهید علیاصغر حسینی محراب در پانزدهم مردادماه سال ۱۳۴۰ در شهر مشهد مقدس چشم به جهان گشود. پدرش از کسبه خوشنام و صاحب مغازه خواربارفروشی بود و خانواده از نظر معیشتی در وضعیت مناسبی به سر میبردند.
در خانه محراب تلویزیون وجود نداشت و فرزندان خانواده از همان کودکی اوقات فراغت خود را با مطالعه و کتابخوانی سپری میکردند. پدر خانواده نیز از همان سالهای نخست، فرزندانش را با مسجد، نماز و زیارت بارگاه منور حضرت امام رضا (ع) آشنا ساخت و بذر ایمان و دینداری را در جان آنان کاشت.
علیاصغر علاقه وافری به ورزش داشت و کشتی حرفهای را از چهاردهسالگی زیر نظر مربیان برجسته کشور آغاز کرد. در دوران تحصیل، عضو تیمهای کشتی و فوتبال مدرسه بود و در رشته کشتی به مقام کاپیتانی رسید و بارها در سطح مشهد و استان خراسان به مقام قهرمانی دست یافت. شوخطبعی، روحیه شاد و توان بدنی بالای او، جایگاهی ویژه در میان همسالانش برایش رقم زده بود.
با آغاز نهضت اسلامی مردم ایران، محراب به یکی از فعالترین عناصر مبارز دانشآموزی در مشهد تبدیل شد و نقش مؤثری در راهپیماییها و فعالیتهای انقلابی ایفا کرد. شجاعت مثالزدنیاش سبب شد چندین بار توسط عوامل رژیم پهلوی دستگیر شود، اما هیچگاه از مسیر مبارزه بازنایستاد.
او با وجود علاقه فراوان به تحصیل، بهدلیل احساس مسئولیت نسبت به خانواده، درس را رها کرد تا بار اقتصادی خانواده را کاهش دهد. با این حال، عطش دانستن و رشد معنوی در وجودش همواره زنده بود و ارتباط مستمر با علما، مساجد و هیئات مذهبی، مسیر تعالی فکری و اعتقادی او را هموار میساخت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با فرمان تاریخی امام خمینی (ره) مبنی بر تشکیل بسیج، در ۱۸سالگی به این نهاد مردمی پیوست و بهسرعت در صفوف نیروهای فعال و پرتلاش جای گرفت. در سال ۱۳۶۰ با احساس تکلیف نسبت به دفاع از اسلام و انقلاب، راهی جبهههای نبرد شد و در همین مسیر با سردار شهید محمود کاوه آشنا گردید؛ آشناییای که نقشی تعیینکننده در رشد معنوی و نظامی محراب داشت.
شهید کاوه استعداد، شجاعت و صداقت محراب را بهخوبی شناخت و مسئولیتهای مهمی را به او سپرد. او بهتدریج به جانشینی سرگروه، فرماندهی یگان اسکورت و سپس معاونت اطلاعات تیپ ویژه شهدا منصوب شد و در عملیاتهای متعدد کردستان، نقشآفرینیهای برجستهای از خود بهجای گذاشت.
در عملیاتهای مختلف از جمله پاکسازی جنگل آلواتان، آزادسازی مهاباد، سد بوکان، والفجرها، خیبر، بدر و کربلای ۲، ۴ و ۵ حضوری فعال و تعیینکننده داشت. شجاعت، ابتکار عمل، قدرت تصمیمگیری سریع و روحیه ایثار، او را به یکی از فرماندهان برجسته سپاه در جبهههای غرب و جنوب کشور تبدیل کرده بود.
در اسفندماه ۱۳۶۲ با بانویی مؤمن و صبور ازدواج کرد و ثمره این ازدواج، دختری به نام زینب بود که علاقهای وصفناشدنی به او داشت. با وجود دلبستگی عمیق به خانواده، هرگز میدان جهاد را ترک نکرد و همواره حضور در خط مقدم را بر هر مسئولیت دیگری ترجیح میداد.
پس از شهادت سردار محمود کاوه، مسئولیتهای سنگینتری بر دوش محراب نهاده شد و او به فرماندهی تیپ مستقل انصارالرضا (ع) منصوب گردید. این تیپ به همت او به یک یگان عملیاتی منسجم و کارآمد تبدیل شد.
سرانجام در جریان عملیات کربلای ۵، پس از مجروحیت شیمیایی و بازگشت مجدد به خط مقدم، در تاریخ ۳۰ دیماه ۱۳۶۵، در نزدیکی پل دوئیجی عراق بر اثر اصابت راکت دشمن به شهادت رسید و به یاران شهیدش پیوست. پیکر مطهرش پس از تفحص، در میان بدرقه باشکوه مردم مشهد، در جوار مزار سردار شهید محمود کاوه به خاک سپرده شد.
شهید علیاصغر حسینی محراب، نمونهای درخشان از ایمان، اخلاص، شجاعت، مدیریت جهادی و فداکاری است که نام و راهش برای همیشه در تاریخ دفاع مقدس ایران اسلامی ماندگار خواهد بود.
