به مناسبت سالروز شهادت منتشر میشود؛
مروری بر زندگی نامه فرمانده شهید مدافع حرم «اکبر شهریاری»
اول بهمن ۱۳۹۲ اکبر شهریاری که جهت چینش نیروها و ادوات و آمادگی قبل عملیات به دیدهبانی منطقه رفته بود بر اثر اصابت ترکشهای خمپاره ۶۰ به پهلویش، در حوالی حرم حضرت زینب(س) به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد، اکبر شهریاری اول فروردین ۱۳۶۳ در محلهی کیانشهر تهران متولد شد. خانوادهاش اصالتا اهل اردبیل بودند. سال ۱۳۸۳ با وجود قبولی در رشتهی پزشکی دانشگاه آزاد، وارد دانشکدهی افسری دانشگاه امام حسین(ع) شد و عضو سپاه گردید. او که از سنین کودکی در کلاسهای قرآن و کلاسهای آموزشی بسیج شرکت کرده بود، مداح، مربی و قاری قرآن وحافظ کل قرآن بود. شهریاری مدتی مسئول بسیج دانش آموزی و تا پیش از اعزام به سوریه، جانشین پایگاه بسیج حوزه ۱۳۷ مالک اشتر کیان شهر بود. او دربرگزاری یادوارهی شهدا و کاروان راهیان نور شرکت فعال داشت.
با شروع درگیریهای سوریه، شهریاری داوطلب اعزام به جبهه مقاومت شد. او برای نخستین بار اول خرداد ۱۳۹۲ از طرف سپاه به سوریه اعزام شد و پس از ۲۸ روز بازگشت. اواخر آذر ۱۳۹۲ به سختی توانست مجوز سفر به کربلا را که مصادف با اربعین بود بگیرد. پس از بازگشت از زیارت اربعین و جلب رضایت خانواده، ۲۰ دی ۱۳۹۲ در حالی که پسرش دوماهه بود مجددا به عنوان فرمانده گردان به سوریه اعزام شد.
آذرماه ۱۳۹۲ غوطهی شرقی دمشق مورد حملهی ارتش آزاد سوریه قرار گرفت. شهریاری با همرزمانش از جمله شهید محمودرضا بیضایی در این منطقهی عملیاتی که تحت فرماندهی شهید مرتضی حسینپور بود، حضور داشت.
با شهادت محمودرضا بیضایی، شهریاری پیکر اورا به عقب برگرداند و به عنوان فرمانده محور، جایگزین او شد. اول بهمن ۱۳۹۲ اکبر شهریاری که جهت چینش نیروها و ادوات و آمادگی قبل عملیات به دیدهبانی منطقه رفته بود بر اثر اصابت ترکشهای خمپاره ۶۰ به پهلویش، در حوالی حرم حضرت زینب(س) به شهادت رسید. نام جهادی شهید اکبر شهریاری در سوریه «باقر» بود. پس از تشییع، پیکرش در بهشت زهرا(س) تهران در قطعه ۲۶ به خاک سپرده شد. «فرهنگنامه شهدای مدافع حرم - صفحه 349»
انتهای پیام/
