فوتبال

در اردوگاه ما تعدادي از جاسوسهاي منافق بودند. وقتي حضرت امام رحلت كردند، دست از بازي فوتبال و تفريح خود برنداشتند، اما وقتي «عدنان خيرالله» وزير دفاع سابق عراق مُرد ـ هلاك شدندش قبل از رحلت حضرت امام ره ـ بود ـ بازي و تفريحشان را تعطيل كردند. آنها در بستن كمر خدمت به بعثيها تا آن جا پيش رفته بودند كه براي هلاكت آن ژنرال بعثي، به فرماندهان اردوگاه تسليت هم گفتند.
در همان روزهاي اول مرگ عدنان خيرالله، يكي از منافقها نامهاي را داده بود به دست فرمانده اردوگاه. فرمانده از او پرسيده بود كه اين نامه براي چيست و او جواب داده بود كه پيام تسليت ما است به شما. همان فمرانده در آمده بود كه: «عدنان خيرالله را به شما چه؟»
بعد از رحلت حضرت امام همان فرمانده به آسايشگاه آمد و از ارشد خود يكي از حلقه به گوشان خبرچين بود، پرسيد: «جناب ارشد آسايشگاه، چرا روزي كه عدنان خيرالله فوت كرد بازي را تعطيل كرديد، اما حالا داريد بازي ميكنيد؟ كار خوبي نكرديد. هر چه بود، آن مرد رهبر شما بود. نبايد بازي ميكرديد.»
كينه و لجاجت آن دلهاي دورنگ بيشتر از اينها بود كه عرق شرمندگي شنيدن نصيحت را ـ آن هم از يك دشمن بعثي ـ بر پيشاني آنها بدواند.
اصغر فرجي