انسان ساز

در جهان معمول بر اين است كه كشور غالب به هنگام گرفتن اسير مي كوشد اصول اعتقادي و مباني سياسي و فكري خود را به اسرا القا كند تا اگر بازگشتي در ميان بود ، بتوانند از آنها به عنوان سفيران اعتقادي يا مبلغان فكري خود در ميان مردم كشور مقابل بهره گيرد.اما در كشور عراق ، علي رغم فعاليت و تلاش مذبوحانه بعثي ها ، اين بچه هاي اسير بودند كه آنها را بر اساس تعاليم حقه اسلامي تحت تأثير قرار مي داند و زيارت كربلايي كه ما را بردند بهترين و برترين مدرسه براي تأثيرگذاري روي عراقيها بود.
در سفري كه ما را بردند ، بچه ها در حرم حضرت عباس(ع) چنان شور و معنويتي از خود نشان دادند كه حتي افسر عراقي با درجه سرگوردي را به گريه واداشتند و با اين حركت ، نيروهاي استخبارات عراق او را از حرم بيرون بردند و به جاي نامعلومي انتقال دادند و بطوريكه بعدها سربازان عراقي مي گفتند ، وي را بازداشت و زنداني كردند. آري ، وقتي اسارت بچه ها را به خاكريز پنهان تعبير مي كنند بسيار بجا و منطقي است.