شمس‌الله امام‌پناهي
من حديث عشق و ايمانم، مرا باور كنيد
مست از صهباي عرفانم، مرا باور كنيد
واژه صبرم، كه با من استقامت آشناست
همسفر با درد هجرانم، مرا باور كنيد
در نگاه دين، يكي از ابزارهاي ياوران قائم و شهدا، صبر و شكيبايي است. به گفته بعضي مفسران، در قرآن مجيد، واژه «صبر» بيش از هفتاد بار تكرار شده، در حالي كه به هيچ يك از فضايل انساني به اين اندازه تاكيد نشده است. امام علي(ع) مي‌فرمايد: «لا يَعْدِمُ الصَّبُورُ الظَّفَرَ وِ اِنْ طالَ بِهِ الزَّمانُ». شخص صبور، پيروزي را از دست نخواهد داد، هر چند طول بكشد.
عاشقان شهادت و ايثار، در كنار قائم، همگي صابر و شكيبااند؛ چرا كه انسانهاي غيرصابر را در آن درگاه، راهي نيست.
شمس‌الله امام‌پناهي، از جمله صابران و شكيبايانِ روزگار ماست. او كه سه فرزند رشيدش را براي برپايي قيام منجي آخرالزمان، به مسلخ عشق فرستاده است، خود از خيّرين و مددكاران منطقه است كه شرح تلاش‌هايش در جهت بهبود زندگي مردم، به فهرستي جداگانه نيازمند است. اين ايثارگر صبور و شايسته با نشان ايثار بيگانه نيست؛ اما دست‌اندركاران «سومين كنگره ملي تجليل از ايثارگران» وظيفه خود مي‌دانند كه به پيشواز او، اين نشان را به عنوان تقدير و تشكر به وي اهدا نمايند.