سردخانه

يكي از آزادگان در آسايشگاه ما، وضع خيلي وخيمي داشت. چون رودهنهايش خيلي آسيب ديده بود، كيسهاي به او وصل كرده بودند و رودههايش را گذاشته بودند داخل آن. او حتي نميتوانست مدفوعش را كنترل كند و با تحمل درد فراوان، روزگار اسارت را ميگذراند.
خودش ميگفت: «دكترها فكر كرده بودند كه مردهام. مرا بردند كه در سردخانه بگذارند، در آخرين دقيقهها، يكي از رگهاي پايم را ميگيرند و نفسم بالا ميآيد و با تنفس مصنوعي جان دوبارهاي ميگيرم.»
براتعلي مهرباني ـ گرگان