نامه آزادگان

"... در اين ماه اخير اوقات تلخي را گذرانديم و همگام با شما در سوگ آن فرزند رسول الله، در عزا نشستيم. همواره در طول مدت دوريمان، آرزوي اين را داشتيم كه روزي برگرديم و خدمت آن بزرگوار، دردهاي حرمان چند ساله را بيان كنيم تا با كلام شيوايش تسليتمان دهد؛ حال بايد آرزوي زيارت مرقد مطهرش را بكنيم. الحمد لله (علي كلّ حال)، ولي خدا را سپاسگزاريم كه نعمت سربازيش را به ما عطا كرد. حالمان از هر نظر خوب است؛ جاي هيچ گونه نگراني و بيتابي شما؛ در مورد ما نيست. چرا كه در اين مدت هميشه سربلند و با افتخار زيستيم و با زيستني كه آن بزرگوار به ما آموخت، تا اجل معلق طي خواهيم كرد. (14/4/68)