حاج عبدالله و حاج رضوان

روح جهاد و اخلاص مرزي نمي شناسد.

سربازان خميني و خامنه اي هرچه گمنام تر باشند، درخشنده تر مي شوند.

در عالم عاشقي و سرسپردگي، ضاحيه ي بيروت و بشاگرد فاصله اي ندارند.

در مقبره ي نوراني حاج رضوان، كنار عكس شهيد «حاج عماد مغنيه»، تصويري است از «حاج عبدالله والي». هيچ كدامشان را كسي نمي شناخت، امروز اما...

سنت خدا به گونه اي ديگر است. شايد اين نزديكيِ تصاوير، حاكي از نزديكي ارواحِ بزرگشان باشد در مقام «عند ربهم يرزقون». الله اعلم.

«شب حيات انسان با انقلاب اسلامي ايران، در فجر صادق خويش داخل شده است و شايستهاست كه اكنون منتظر صبح باشيم، صبح دولت يار. بگذار آنان ما را هرچه مي خواهندبخوانند؛ ما كه خود مي دانيم اين اراده ي خداست كه با دستان ما به تحقق مي رسد واين شمس ولايت است كه از افق وجود ما طلوع مي كند. اگر در جست وجوي امام زمان هستي،او را در ميان سربازانش بجوي. از نشانه هاي خاص آنان اين است كه همچون نور، ديگران را ظاهر مي كنند و خود را نمي بينند.» شهيد آويني

منبع: پايگاه اطلاع رساني حاج رضوان