قصد دريا

باز مي خواند كسي در شيهه اسبان مرا
منتظر استاده در خون چشم اين ميدان مرا
رنگ آرامش ندارد اين دل دريايي ام
مي برد سيلاب ها تا شورش طوفان مرا
خون خورشيد است يا زخم جبين عاشقان
مي نشاند اين چنين در آتش سوزان مرا
بسته بودم در ازل عهدي و اينك شوق دار
مي كشد تا آخرين منزلگه پيمان مرا
غرق خون بسيار ديدي عاشقان را صف به صف
هان ببين اينك به خون خويشتن رقصان مرا
شوره زاران را دويدم پابرهنه، تشنه لب
سعي زمزم مي كشاند تا صفاي جان مرا
قصد دريا دارد اين مرداب اي دريادلان
گر كرامت را پسندد غيرت باران، مرا
منبع: كتاب گزيده شعر جنگ و دفاع مقدس، انتخاب و توضيح: حسن حسيني، ص164