سيم بان

عراقيها به منظور تضعيف روحيه معنوي اسرا از بلندگوهاي اردوگاه نوارهاي مبتذل پخش ميكردند و صداي گوشخراش آن نيز بسيار اعصاب خردكن بود. يكي از اسرا به منظور ساكت كردن بلندگوها با سوزني، دو تكّه سيم بلندگو را به هم اتصال ميداد و در نتيجه صداي بلندگو قطع ميشد و به هنگام ورود نگهبانان، سوزن را برميداشت و عراقيها هم متوجه اين نكته نميشدند. به همين جهت بچّهها به او «سيمبان» ميگفتند.