حوض

معمولاً در قسمت كناري هر آسايشگاه يك توالت قرار داشت و در پشت آن هم يك حوض به طول و عرض يك متر درست كرده بودند و پر از آب بود تا در مواقع قطع آب يا براي موارد ضروري و يا جهت شستن آسايشگاه از آن استفاده شود. گاهي هم مي‏شد كه سربازان عراقي براي تفريح، برادران را به داخل حوض مي‏انداختند و اين كار را آنقدر تكرار مي‏كردند تا از شكنجه مضحك خود خسته مي‏شدند و پي كارشان مي‏رفتند.