پُرزِ پتو

در آسايشگاه‏ها بيشترين چيزي كه به چشم مي‏خورد، پُرزِ پتوها اسرا بود، يعني كم ارزش‏ترين چيز هم همين پُرزهاي پتو بود. لذا به هر چيز بي ‏ارزش اصطلاحاً «پرز پتو» گفته مي‏شد. مثلاً هر وقت اسرا مي‏خواستند از رفتار توهين آميز عراقيها شكايت كنند، مي‏گفتند انگار ما پُرز پتو هستيم. يعني انگار ما هيچ ارزشي نداريم.