پا لگد كن

به علّت كمبود جا در آسايشگاه‏ها و قاطعها، شب هنگام كه برادري جهت راز و نياز و مناجات از خواب بر مي‏خواست، هر مقدار هم كه احتياط به خرج مي‏داد ولي باز ناچار پاي يكي دو نفر را لگد مي‏كرد. به همين جهت نماز شب خوان به «پا لگد كن» معروف شده بود.