چهره خند

كنار عكس تو چندين شهيد مي خندند
و چشم هاي تو در سر رسيد مي خندند
رفيق هاي تو در عكس بال و پر دارند
رفيق هات به رويت نديد مي خندند
شبيه خنده ي مرغي كه در حوالي صبح
دويد و از قفس تن پريد مي خندند
تو را قنوتِ چناران به اسم مي گريند
تو را ركوع درختان بيد مي خندند
تو را براي همين چهره خند معصومت
فرشتگان رقيب و عتيد مي خندند
گلوله هاي مسلسل به قلب يك رنگت
چنان كه تيغ به حبل الوريد مي خندند
تو را جماعت شك و گمان نمي فهمند
و تا دلي به هوايت تپيد مي خندند
دريغ تازه به دوران رسيده ها حالا
به پيشوند تو يعني شهيد مي خندند
منبع: كتاب هميشه هاي هنوز3، به كوشش معاونت ادبيات بنياد حفظ آثار و نشر ا رزشهاي دفاع مقدس استان اصفهان، ص45