جاده

شميم آمدنت در خيال جاده گذشت
و باز مثل ميشه چه پاك وساده گذشت
به هر كرانه دويدم براي تو آن روز
تمام ثانيه ها سوخت، گل نداده گذشت
تو رفته بودي و سايه به سايه ات خورشيد
ميان منتظران خسته و پياده گذشت
شكفت بغض گلوگير بر لب همگان
چه خنده هاي غريبي به دل نهاده، گذشت
بريد رشته خونين هر چه قافيه بود
به سوگ سرخ تو داغي به دل نهاده گذشت
و من يكي… كه يكي نه… هزار بودم و بس
گريستم كه عزيزي به خون فتاده، گذشت
منبع: كتاب پيوست با بهار(مجموعه شعر مقاومت استان بوشهر)، به كوشش: حيدر منصوري، ص61