گلايه

امشب برايم از دل بي همزبان بگو
بايد نماز گريه بخوانم اذان بگو
از كوله بار معصيت و جاده هاي زخم
از شانه هاي مضطرب و ناتوان بگو
از روزهاي ابري و شب هاي سرد آه…
از غربت پرنده بي آشيان بگو
باور كن اي عزيز كه بالم شكسته است
بالا نشين من! كمي از آسمان بگو
رفتي كجا كه دست نگاهم نمي رسد؟
از آن كرانه… آه از آن بيكران بگو
در سفره جا نهاده ام ايمان خويش را
از زندگي به خاطر يك لقمه نان بگو…!
منبع: كتاب پيوست بهار(مجموعه شعر مقاومت استان بوشهر)، به كوشش: حيدر منصوري، ص26