چه شد

دوستان! با كه بگويم به جهان كار چه شد؟
نوبت ما چو رسيد، آن همه آثار چه شد؟
چشم ميگون و لب لعل و خم حلقهء زلف
مستي و ساقي و جام مي و خمّار چه شد؟
ساق سيمين و بناگوش و رخ و قامت سرو
شادي مطرب و آن چنگ و مي تار چه شد؟
نوگلي نيست كه بلبل بدهد نغمه به باغ
سنبل و نرگس و آلالهء تب دار چه شد؟
نشنوم بوي خوش از باغ و چمن دشت و دمن
نافه و مُشك ختن، و آهوي تاتار چه شد؟
دست عاشق بود از دامن معشوق جداي
عشق و دل دادگي و غمزهء دل دار چه شد؟
«خسته» سر بسته بگو تا ندهي سر بر باد
هيچ داني كه سرانجام سردار چه شد؟
بانك تكبير خروس سحري ناله گرفت
نيمه شب ذكر و نماز دل بيدار چه شد؟
تابش مهر و درخشاني آيينهء چشم
بارش ابر و دُرافشان صدف يار چه شد؟
منبع: كتاب: جهان بي چشم هاي من، شاعر: عنايت اله مالكي، نشر شاهد89، صص:64-65