اندوه شاعرانه

آتش گرفته اند غزل هاي دفترم
با ياد كبوتر، در خون شناورم

روشن تر از ستاره گذشت از فراز ما
آيينه اي كه بود زماني برابرم

مي خوانم از دو چشم غريبش غرور را
در قاب ساكني كه نشسته برادرم

معصوم چون پرنده ي غمگين پريد و رفت
در يك شكوه سبز، از آغوش باورم

با ياد سرخ لاله هميشه شكفته باد
اندوه شاعرانه ي زخم تناورم

تا لحظه هاي رويش خورشيد پر زدي
بايد كه بر سلوك تو ايمان بياورم

منبع: كتاب باكارواني از كبوتر، اشعار برگزيده اولين، دومين و سومين جشنوراه شعر دفاع مقدس استان بوشهر، گردآوري و تنظيم: دفتر ادبيات اداره كل حفظ آثار و نشر ارزش هاي دفاع مقدس استان بوشهر، ص68