چند تكه استخوان

چند تكه استخوان

چشم هايت را از آغاز جهان آورده اند
من زمين گيرم، تو را از آسمان آورده اند

سرخ، هم رنگ تمام خاطرات پر پرت
چفيه اي از سمت هاي بي نشان آورده اند

مي تپد انگار قلبت در ميان سينه ام
ماجرايت را از آن سويِ زمان آورده اند

خسته بودم، خسته از وقتي شنيدم آمدي
آه، گويي جان به پاي ناتوان آورده اند

منتظر ماندم بيايي، از سفر ماندم، ولي
از تو حالا چند پاره استخوان آورده اند


مجموعه شعر: شبيه تو بي نشان، نويسنده: فرزانه يزدان شناس، ص25