محمد باقر ملايي

روستاي ناصرسراي رودسر در سال 1330 شاهد تولد محمدباقر ملايي بود وي تحصيلات ابتدايي را در روستاي ناصر سرا و دوره ي متوسطه را در مدارس رودسر به پايان رساند و سپس عازم خدمت سربازي شد.محمدباقر فردي با احساسات بسيار متعالي و روحي آكنده از عشق به پروردگار بود و هميشه خود را نسبت به سرزمين و وطنش مسئول مي دانست با بازگشت از خدمت سربازي به استخدام آموزش و پروش لاهيجان درآمد و در روستاي «حسنعلي ده» به عنوان آموزگار مشغول به تدريس شد. با اينكه معلمي شغل انبياست اما روح بزرگ محمدباقر را آرام نكرد و همين امر موجب شد كه او به سرودن اشعاري به زبان شيرين گيلكيي روي بياورد منظومه ي «وارش» را در سال 1350 به پايان رساند كه موضوع آن زندگي دهقاني تهي دست بود كه با فرزندان خويش در كلبه ي محقر زندگي مي كرد محمدباقر به مقايسه ي زندگي تهيدستان و اشراف و مالكان ستمگر پرداخت و به خوبي اين مسئوليت را به پايان رساند همچنين به جمع آوري فولكلور شرق گيلان همت گماشت كه انعكاس آن را در سروده هايش به خوبي مي توان ديد علاوه بر اين وي به جمع آوري واژه گان گيلكي هم دلبستگي نشان داده و واژه نامه اي مشتمل بر هفت هزار واژه ي شرق گيلان را فراهم آورد.در پي چاپ و انتشار كارهايش بود كه شيپور جنگ نواخته شد و او همراه با ياران خويش در سال 1365 عازم جبهه هاي نبرد حق عليه باطل شد آخرين شعر خويش را در جبهه ي سوسنگرد سرود و بدينسان در سال 1360 در 30 سالگي به فيض عظماي شهادت نايل گرديد.

منبع: "سايت صبح"