پدر شهيد

ايها العشاق! آتش گشته چون استاره ايم
لاجرم رقصان همه شب گرد آن مه پاره ايم

شعر آتش است، شعله ور و گدازان، و هر دلي گنجاي چنين هنگامه اي و تاب دار چنين شراره اي نيست، دلي مي بايد از جنس عشق. شعله برانگيز و شعله ور و چنين است جبر سعدوني، صاحب نسيم البوادي. سراينده به فصيحترين زبان ها، زبان رسول ا...
او كه پدر شهيد عبدالزهراست، خود به خوبي مي داند كه گدازه هاي چه آتش جانسوزي و شعاع گرم و روشنگر كدام خورشيد عالم افروزي زبانش را به شعر گشوده است. چكامه هاي او بوي عبدالزهرا و عطر زهرا دارد. رنگ احد و طعم خندق دارد، شيخ جبر سعدوني هنوز و همواره در هر محفل گرم حسيني غزل سراي عشق و شيدايي است. او كه شيدايي را نه در واژه ها و ديوان ها كه همراه و همدوش پسرش در جبهه ها طي كرده است و شعر را نه از زبان خود كه با حنجرة مسلسل هاي آتشين تلاوت كرده است، همچنان برپاست. محبوب مردم بستان و سراسر جنوب. او مورد احترام همة دلدادگان به ايثار و شهادت است. او با دست، بار از دوش خاندان شاهد بر مي گيرد، با زبان چكامه مي سرايد و با دل نجوا مي كند. به روز شير آسا و به شب پارسا.