مادر شهيد

قبول باشد.
قبول حق باشد.
اينجا هيأت عزاداران حسيني متعلق به خانوادة شهداست. اين حسينيه كوچك كه به وسعت همة دل هاي ملكوتي پهناور است. ميزبان اشك داغ مادران وخواهران است كه دشت دردشت داغ شقايق بردل دارند. اين جا پر از قفل ها، دخيل ها وپارچه هاي سبزي است كه هريك از اميد برآورد دل آرزويي پاك گره خورده اند. پرچم اين معبد ماورايي را مادر داود به اهتزار درآورده است. عمود اين خيمه را دست هاي مقدس مادر عليرضا به پا داشته است. عليرضا را مي شناسيد؟ رسول را مي شناسيد؟ آنها هم مثل حسين شما و همچون محمود ما در اوج جواني وشكوه عروس شهادت در آغوش كشيده اند . آنها هم مثل علي اكبر و احمد و عباس وغلامرضا وتقي ومحمد وهزاران هزار مست شراب شهود به ميدان مردانگي درآمده اند ودست دردست فرشتگان مقرب خدا سماع خونين كرده اند.
مادر شهيدان داود وعليرضا ورسول فقط مادر نيست . مادر شهيداست، او فقط مادر يك شهيد نيست مادر دو شهيد است نه نه او مادر سه شهيد ، اين را فقط مادران مي ¬دانند.
بانوي ايثار وشهادت فروغ دل همة خانواده هاي ماست. اوپس از اداي وظيفه دربازگرداندن امانت به صاحبشان همچون سرور والگوي خود زينب كبري(س) از ده ها سال پيش معبد وميعادي را براي عزاي حسين بر پا ساخته است تا زينب باشد وزينبي بماند. پيام باشد وپيام رسان .
مادر عليرضا همچنان مادر همه شهداست وكار ديدار ، دلداري وگره گشايي از خاندان مكرم شاهدان را در ديد و بازديدهاي بي وقفه خود دنبال مي كند.
مادر رسول كه پسران خود را به حجلة شهادت سپرده است اينك كار تهيه جهيزية دختران مستمند را برعهده گرفته است. مادر داود را اگر مي جوييد به هيأت خانواده شهدا سري بزنيد. مادر شهيدان ما را اگر مي جوييد در محلة ما به خانواده هر شهيد سري بزنيد سراغ خانواده بزرگ شهيدان در پس كوچه هاي شهر ما برويد.