جانباز

نكند فهمي زين كلك خيال انگيز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چين باشد

درسال 1331 بود كه درپرتو درخشنده آفتاب هشتم آسمان ولايت وامامت، چشم به جهان گشود. رنگين كمان آسمان حرم، نظر نقش ونگار آبي وسبز كاشي هاي آستان مقدس ودنياي رنگارنگ ودل آراي مسير گنبد تا ضريح، لوح حساس وقلب معصوم او را از كودگي بانقش ونگار آشنا ساخت. او با تركيب رنگ وبي رنگي، قلم وقيام، توانست سفير عطر رضوي باشد دردنياي هنر نقاشي، با برپايي بيش از صد نمايشگاه جمعي وانفرادي.
بي شك چنين روح حساس ، نمي توانست به از آواي دل انگيز نقاره هاي حرم درصبح هاي لطيف خراسان بي تأثير بماند، پس پژواك اين تأثير درهنر موسيقي وي طنين انداز شد.
درسال هاي 50 و 51 به جرم نگاشتن يك متن نمايش وكارگرداني واجراي آن توسط دژخيمان شاه دستگير وشكنجه شد . دراين آزمون بزرگ بخشي از تواناييش را تا هفتاد درصد از ناحيه دست، پا وحنجره با خداي خويش معامله كرد و مدال جانبازي را بر سينة ستبر خود فرود آورد.
جانباز خرقه پوش وارغوان انديش به عنوان بهترين نويسنده به خاطر نمايش خرقه ارغواني، جايزه بهترين نويسنده را درجشنواره سراسري تأتر فجر سال 62 دريافت كرد. نمايش هاي دلار وهمراه وي نيز درجشنواره هاي ملي برگزيده شدند.
حسين اگرچه درهنر نمايش، موسيقي، نويسندگي ونقاشي الگوي بايسته و والاي هنرمندان ميهن اسلامي است، اما بي شك بزرگترين هنرش جانبازي است، كه مدال آنرا درجشنواره مقاومت تا پيروزي از داور داوران جهان دريافت نموده است.